White-label müzik dağıtımı, dağıtım hizmetini kendi adınız altında sunmanız, altyapıyı ise başka bir şirketin yürütmesi demektir. Sanatçılarınız ve plak şirketleriniz, sizin logonuzu, alan adınızı ve fiyatlarınızı taşıyan bir platforma giriş yapar. Mağazalara teslimatlar, geri gelen raporlar ve hepsini bir arada tutan sistemler, müşterilerinizin hiç görmediği bir sağlayıcıya aittir.
Bir süpermarketin, başkasının kavurduğu kahveyi kendi markasıyla satması aynı şekilde işler. Ayrıntılar, bunun sizin için iyi bir iş olup olmadığını belirler.
Model nasıl çalışır?
Zincirde dört taraf var:
- Mağazalar. Müziği dinleyicilere ulaştıran dinleme platformları, indirme mağazaları ve video platformları.
- Sağlayıcı. Dağıtım platformunu kuran ve işleten şirket: yüklemeler, kontroller, teslimat feed’leri, kaldırmalar ve satış raporlarının içe aktarılması.
- Siz. Müşterilerinizin muhatap olduğu işletme. Koşulları siz belirler, soruları siz yanıtlar ve kimin hesap açacağına siz karar verirsiniz.
- Müşterileriniz. Müziklerini sizin aracılığınızla yayınlayan sanatçılar ve plak şirketleri.
Bir yayın bu zincirde yukarı doğru ilerler: müşteriniz yükler, kontrol edilir ve platform mağazalara teslim eder. Para ve veri aşağı doğru geri gelir: mağazalar satışları raporlar, raporlar parçalarla eşleştirilir ve her taraf payını alır.
Sağlayıcılar arasında değişen ve her şeyden önemli olan bir konu var: müziğin kimin mağaza anlaşmaları altında teslim edildiği. Bazı kurulumlarda yayınlar, sağlayıcının mağazalarla yaptığı anlaşmalar altında çıkar. Başkalarında ise kendi elinizdeki anlaşmaları getirirsiniz ve sağlayıcı yalnızca teknolojiyi sağlar. Hangisini satın aldığınızı sorun; çünkü mağazaların kimi sorumlu tuttuğunu ve kime ödeme yaptığını bu belirler.
Kime uygun?
White-label, müşterileriniz zaten varsa ya da onlara ulaşmanın net bir yolu varsa ve yıllarca teslimat yazılımı geliştirmek istemiyorsanız anlamlıdır. Tipik durumlar:
- Başka plak şirketleri için de müzik yayınlamaya başlamış ve bunun için düzgün bir sistem isteyen bir plak şirketi.
- Tek bir ülkeye, dile ya da türe, küresel bir hizmetten daha yakından hizmet veren bir dağıtımcı.
- Yayınları, ekstreleri ve sanatçıları tek yerde isteyen bir menajerlik şirketi, stüdyo ya da kolektif.
Yalnızca kendi kataloğunuzu yayınlıyorsanız size daha az uygundur. Bu durumda sıradan bir plak şirketi hesabı, yönetilecek daha az şeyle aynı işi görür.
Para
Para iki yönde hareket eder ve siz ortadasınız.
Sağlayıcıya ne ödersiniz?
Sağlayıcılar birkaç yoldan biriyle ya da bunların bir karışımıyla ücret alır: sabit bir platform ücreti, içinden geçen gelirin bir payı, yayın ya da müşteri hesabı başına ücret veya kurulum bedeli. Sabit ücret başlangıçta daha pahalıdır ve hacim büyüdükçe gelire oranla daha ucuza gelir. Gelir payı bunun tersini yapar.
Müşterilerinizden ne talep edersiniz?
Kendi modelinizi seçersiniz: abonelik, royalty üzerinden komisyon, yayın başına ücret ya da daha geniş bir hizmetin içinde paket hâlinde dağıtım. Aldığınız ile ödediğiniz arasındaki fark sizin marjınızdır. Destek, inceleme süresi ve ayrılan müşterilerin maliyeti bunun içinden çıkar.
İmzalamadan önce rakamları kendi kataloğunuz üzerinden hesaplayın. Alıntı yapmaya değer tipik bir marj yoktur: bu, müşterilerinizin ne kadar kazandığına, kaç müşteriniz olduğuna ve her birinin ne kadar yardıma ihtiyaç duyduğuna bağlıdır.
Kim neyi yürütür?
Bu dağılım sağlayıcılar arasında farklıdır; bu yüzden her maddeyi sözleşmede netleştirin.
| İş | Genellikle kim yapar |
|---|---|
| Marka, fiyatlandırma, kayıtlar ve müşteri desteği | Siz |
| Mağazalara teslimat, güncellemeler ve kaldırmalar | Sağlayıcının platformu |
| Yayınları teslimattan önce kontrol etmek | Değişir: siz, sağlayıcı ya da ikisi birden |
| Müşterilerinize ödeme yapmak | Siz; çoğunlukla platformun sağladığı araçlarla |
| Sahtekârlık ve hak uyuşmazlıklarını yönetmek | Paylaşılır ve sözleşmede tanımlanmaya değer |
Mağazalar, kendilerine teslimat yapan tarafın hatalı metadata’lı, izinsiz materyalli ve yapay dinlemeli yayınları dışarıda tutmasını bekler. Müşterileriniz kötü içerik yüklerse sonuçlar yalnızca ilgili yayına değil tüm hesabınıza ulaşabilir. Kendi yaklaşımımız yayınları nasıl incelediğimiz yazısında anlatılıyor.
Panel mi, API mi?
White-label iki biçimde gelir. Birincisi, sizin markanızı taşıyan hazır bir platformdur: yapılandırır ve müşteri kaydetmeye başlarsınız. İkincisi bir API’dir: kendi ürününüzü kurar, yayın oluşturmak, teslim etmek ve rapor çekmek için sağlayıcının sistemini çağırırsınız.
Hazır platform daha hızlı kurulur. API, her ekran üzerinde kontrol sağlar ve dağıtım daha büyük bir ürünün yalnızca bir parçasıysa ek emeğe değer. Aevora’da bunlar Imprint ve Engine.
White-label’ın değiştirmedikleri
- Müzik üzerinde size hak vermez. Müşterileriniz, onlarla yaptığınız sözleşme aksini söylemedikçe kayıtlarına sahip olmaya devam eder.
- Ses kaydını kapsar. Şarkı yazarlarının eser üzerindeki icra ve mekanik royalty’leri dağıtımcı tarafından değil, meslek birlikleri ve publisher’lar tarafından toplanır. Bkz. müzik hakları, açıklamalı.
Bir sağlayıcıya sorulacak sorular
- Yayınlar kimin mağaza anlaşmaları altında teslim ediliyor ve hangi mağazalar dahil?
- Yayınları kim inceliyor ve inceleme ne kadar sürüyor?
- Ayrılırsanız tüm kataloğunuzu, kodlarıyla ve satış geçmişiyle birlikte dışa aktarabiliyor musunuz?
- Ödeme yapılana kadar müşterilerinizin parasını kim tutuyor ve ne sıklıkla ödeniyor?
- Sözleşme biterse yayındaki yayınlara ne olur?
Bunlara verilen sade yanıtlar, size bir özellik listesinden daha çok şey söyler.
Bu yazı genel bilgi niteliğindedir; hukuki danışmanlık değildir. Herhangi bir dağıtım sözleşmesini imzalamadan önce bir avukata okutun.


