توزیع موسیقی وایتلیبل یعنی توزیع را به نام خودتان ارائه میدهید در حالی که شرکت دیگری ماشین زیر آن را اداره میکند. هنرمندان و لیبلهای شما به پلتفرمی وارد میشوند که لوگو، دامنه و قیمتهای شما را دارد. ارسال به فروشگاهها، گزارشهایی که برمیگردند و سیستمهایی که همه را کنار هم نگه میدارند متعلق به ارائهدهندهای است که مشتریان شما هرگز نمیبینند.
سوپرمارکتی که قهوه برند خودش را از برشتکاری دیگری میفروشد به همین شکل کار میکند. جزئیات تعیین میکند این برای شما کسبوکار خوبی هست یا نه.
مدل چگونه کار میکند
در این زنجیره چهار طرف هست:
- فروشگاهها. سرویسهای استریم، فروشگاههای دانلود و پلتفرمهای ویدیویی که موسیقی را در دسترس شنوندگان قرار میدهند.
- ارائهدهنده. شرکتی که پلتفرم توزیع را میسازد و اداره میکند: بارگذاری، بررسی، فیدهای ارسال، حذفها و دریافت گزارشهای فروش.
- شما. کسبوکاری که مشتریانتان با آن سروکار دارند. شما شرایط را تعیین میکنید، به پرسشها پاسخ میدهید و تصمیم میگیرید چه کسی حساب بگیرد.
- مشتریان شما. هنرمندان و لیبلهایی که از طریق شما موسیقی منتشر میکنند.
ریلیز در این زنجیره بالا میرود: مشتری شما بارگذاری میکند، بررسی میشود و پلتفرم آن را به فروشگاهها تحویل میدهد. پول و داده پایین میآید: فروشگاهها فروش را گزارش میدهند، گزارشها با آهنگها تطبیق داده میشوند و هر طرف سهم خود را برمیدارد.
یک چیز میان ارائهدهندگان فرق میکند و از هر چیز دیگری مهمتر است: موسیقی تحت قراردادهای فروشگاهی چه کسی تحویل داده میشود. در بعضی ساختارها ریلیزها تحت قراردادهای ارائهدهنده با فروشگاهها ارسال میشوند. در بعضی دیگر شما قراردادهایی را که خودتان دارید میآورید و ارائهدهنده فقط فناوری را تأمین میکند. بپرسید کدام را میخرید، چون تعیین میکند فروشگاهها چه کسی را مسئول میدانند و به چه کسی پرداخت میکنند.
برای چه کسی مناسب است
وایتلیبل وقتی منطقی است که از قبل مشتری دارید یا راه روشنی برای رسیدن به آنها، و نمیخواهید سالها صرف ساخت نرمافزار ارسال کنید. موارد معمول:
- لیبلی که شروع کرده برای لیبلهای دیگر موسیقی منتشر کند و سیستم درستی برایش میخواهد.
- توزیعکنندهای که یک کشور، زبان یا ژانر را نزدیکتر از یک سرویس جهانی پوشش میدهد.
- شرکت مدیریتی، استودیو یا گروهی که ریلیزها، صورتحسابها و هنرمندان را در یکجا میخواهد.
اگر فقط کاتالوگ خودتان را منتشر میکنید کمتر مناسب است. در آن صورت یک حساب لیبل معمولی همان کار را با چیز کمتری برای اداره انجام میدهد.
پول
پول در دو جهت حرکت میکند و شما در میانهاید.
آنچه به ارائهدهنده میپردازید
ارائهدهندگان به یکی از چند روش، یا ترکیبی از آنها، هزینه میگیرند: کارمزد ثابت پلتفرم، سهمی از درآمدی که از آن میگذرد، کارمزد برای هر ریلیز یا هر حساب مشتری، یا هزینه راهاندازی. کارمزد ثابت در ابتدا گرانتر است و با رشد حجم، نسبت به درآمد، ارزانتر میشود. سهم از درآمد برعکس است.
آنچه از مشتریانتان میگیرید
مدل خودتان را انتخاب میکنید: اشتراک، کمیسیون روی رویالتی، کارمزد برای هر ریلیز، یا توزیع در قالب یک خدمت گستردهتر. تفاوت میان آنچه میگیرید و آنچه میپردازید حاشیه سود شماست. پشتیبانی، زمان بازبینی و هزینه مشتریانی که میروند از آن پرداخت میشود.
پیش از امضا، اعداد را روی کاتالوگ خودتان حساب کنید. حاشیه سود معمولی که ارزش نقل داشته باشد وجود ندارد: به این بستگی دارد که مشتریانتان چقدر درآمد دارند، چند نفرند و هر کدام چقدر کمک لازم دارند.
چه کسی چه چیزی را اداره میکند
تقسیم کار میان ارائهدهندگان فرق میکند، پس هر مورد را در قرارداد روشن کنید.
| کار | معمولاً چه کسی انجام میدهد |
|---|---|
| برند، قیمتگذاری، ثبتنام و پشتیبانی مشتری | شما |
| ارسال به فروشگاهها، بهروزرسانیها و حذفها | پلتفرم ارائهدهنده |
| بررسی ریلیزها پیش از ارسال | متفاوت است: شما، ارائهدهنده یا هر دو |
| پرداخت به مشتریانتان | شما، اغلب با ابزارهایی که پلتفرم فراهم میکند |
| رسیدگی به تقلب و اختلافات حقوقی | مشترک، و ارزش دارد در قرارداد تعریف شود |
فروشگاهها از هر کسی که به آنها تحویل میدهد انتظار دارند ریلیزهای دارای فراداده غلط، مواد بدون مجوز و استریم مصنوعی را کنار بگذارد. اگر مشتریان شما محتوای ضعیف بارگذاری کنند، پیامدها میتواند به کل حساب شما برسد، نه فقط ریلیز مورد نظر. رویکرد خودمان در نحوه بازبینی ریلیزها شرح داده شده است.
داشبورد یا API
وایتلیبل دو شکل دارد. اولی پلتفرمی آماده با برند شماست: آن را پیکربندی میکنید و ثبتنام مشتریان را شروع میکنید. دومی API است: محصول خودتان را میسازید و سیستم ارائهدهنده را برای ساخت ریلیز، ارسال آن و دریافت گزارشها فرا میخوانید.
پلتفرم آماده سریعتر راه میافتد. API کنترل هر صفحه را به شما میدهد و وقتی توزیع بخشی از یک محصول بزرگتر است ارزش کار اضافه را دارد. در Aevora اینها Imprint و Engine هستند.
وایتلیبل چه چیزی را تغییر نمیدهد
- به شما حقی در موسیقی نمیدهد. مشتریانتان مالک ضبطهایشان میمانند مگر قرارداد شما با آنها طور دیگری بگوید.
- ضبط صوتی را پوشش میدهد. رویالتی اجرا و رویالتی مکانیکی ترانهسرایان روی اثر را سازمانهای مدیریت جمعی حقوق و ناشران جمع میکنند، نه توزیعکننده. حقوق موسیقی، توضیحشده را ببینید.
پرسشهایی که باید از ارائهدهنده بپرسید
- ریلیزها تحت قراردادهای فروشگاهی چه کسی تحویل داده میشوند و کدام فروشگاهها شاملاند؟
- چه کسی ریلیزها را بازبینی میکند و بازبینی چقدر طول میکشد؟
- اگر بروید، میتوانید کل کاتالوگ را با کدها و سابقه فروش خروجی بگیرید؟
- پول مشتریان شما پیش از پرداخت نزد چه کسی است و هر چند وقت پرداخت میشود؟
- اگر قرارداد پایان یابد، ریلیزهای فعال چه میشوند؟
پاسخهای روشن به اینها بیش از فهرست قابلیتها به شما میگوید.
این مقاله اطلاعات عمومی است و مشاوره حقوقی نیست. هر قرارداد توزیعی را پیش از امضا به یک وکیل نشان دهید.


