Vandaag drukt iemand op play bij uw track. Het geld voor die play bereikt u misschien pas over enkele maanden. Niemand onderweg werkt daarbij per se langzaam. De betaling loopt via een keten van bedrijven, en elk bedrijf houdt zijn eigen kalender aan. Zodra u die keten kent, is een afrekening geen raadsel meer maar iets wat u kunt controleren.
De keten, schakel voor schakel
- De store telt. Een streamingdienst registreert plays gedurende zijn afrekenperiode. Sluit de periode, dan berekent de dienst wat hij per opname verschuldigd is. Hoe dat gebeurt, verschilt per store, per land en per soort abonnement van de luisteraar.
- De store rapporteert en betaalt. Het rapport en het geld gaan naar degene die de opname heeft geleverd: een distributeur, of een label met een eigen overeenkomst met de store.
- De distributeur koppelt. Elke regel van het rapport wordt gekoppeld aan een track, meestal via de ISRC, en de inkomsten worden bijgeschreven op de juiste rekening, minus de vergoeding of het aandeel van de distributeur als die er is.
- Het label rekent af. Het label past zijn contracten toe op wat binnenkwam: wie welk aandeel krijgt en welke kosten eerst in mindering komen. Daarna verstuurt het afrekeningen.
- De artiest wordt betaald. Dat geldt ook voor producers, gastartiesten en iedereen met een aandeel, meestal zodra hun saldo een minimumbedrag overschrijdt.
Een artiest die zonder label via een distributeur uitbrengt, slaat de vierde stap over. De rest is hetzelfde.
Waarom het maanden duurt
Geen enkele stap verklaart de wachttijd. Elke schakel voegt er wat aan toe, en de wachttijden stapelen zich op.
- Stores rapporteren per periode. Een play wordt niet gerapporteerd op het moment dat hij plaatsvindt. Hij wordt gerapporteerd nadat de periode waarin hij valt is afgesloten, en hoe lang daarna verschilt per store.
- Betaling kan achterlopen op het rapport. Sommige stores sturen het geld mee met het rapport. Andere betalen later.
- Koppelen kost tijd. Rapporten zijn grote bestanden, en regels die niet automatisch aansluiten moeten worden opgelost voordat de inkomsten kunnen worden toegewezen.
- Labels hebben hun eigen periodes. In een contract kan staan dat afrekeningen maandelijks, per kwartaal of twee keer per jaar worden opgemaakt, met een vast aantal dagen na afloop van de periode om ze te versturen.
Zet de vertraging van een store, de cyclus van een distributeur en de afrekenperiode van een label achter elkaar, en u hebt de tijd tussen een play en een betaling.
Dit is ook de reden dat de dagcijfers in een dashboard niet overeenkomen met een afrekening. Dagtrends zijn eerste tellingen. Afrekeningen bevatten de definitieve, uitbetaalbare bedragen, en die kunnen afwijken zodra een store zijn eigen verwerking heeft afgerond.
Er bestaat geen vaste prijs per play
Streamingdiensten betalen in de regel geen vast bedrag per stream. Wat een play waard is, hangt af van de store, het land van de luisteraar, of die een abonnement heeft of met advertenties luistert, en hoeveel er in die periode in totaal is geluisterd. Dezelfde track kan van maand tot maand een ander bedrag per play opbrengen.
Beschouw een bedrag per stream dat u wordt voorgehouden dus als een gemiddelde uit iemands eerdere afrekeningen. Het zegt niets over wat uw volgende afrekening laat zien.
Twee soorten inkomsten uit dezelfde play
Alles hierboven beschrijft een van de twee auteursrechten op een nummer.
- De geluidsopname. Dit zijn de inkomsten die door de hier beschreven keten gaan: van de store naar de distributeur, daarna naar het label en de artiest.
- De compositie. Tekst en muziek verdienen apart. Songwriters en uitgevers ontvangen uitvoerings- en mechanische royalty's, die worden geïnd door collectieve beheersorganisaties en uitgevers. Een distributeur int die niet.
De twee routes delen alleen de play waarmee ze begonnen. De organisaties, registraties en tijdschema's verschillen, en de details variëren per land. Als u het nummer hebt geschreven en opgenomen, hebt u recht op beide soorten, en de tweede ontvangt u alleen als het werk aan de songwriterskant is geregistreerd. Muziekrechten uitgelegd zet uiteen wie wat int.
Splits en verrekening
Zodra de inkomsten uit opnamen bij een label binnenkomen, bepalen twee dingen wat ieder ontvangt.
Splits
Een split is een afgesproken set percentages op een track. Waar het om gaat, is waarop die percentages van toepassing zijn: alles wat het label van de distributeur ontvangt, of wat overblijft na bepaalde kosten. Twee contracten met hetzelfde percentage kunnen sterk uiteenlopende bedragen opleveren. Royaltysplits laat zien hoe de berekening werkt.
Verrekening
Heeft een label een voorschot betaald, of is afgesproken dat opname- of marketingkosten worden terugverdiend, dan gaat het aandeel van de artiest eerst naar dat saldo. De afrekening toont de inkomsten, maar er wordt niets uitbetaald totdat het saldo is aangezuiverd. Welke kosten meetellen, en of een niet-verrekend saldo ooit op een andere manier kan worden teruggevorderd, hangt volledig af van het contract.
Wat u zelf kunt controleren
- Elke track heeft de juiste ISRC, zodat rapportregels eraan gekoppeld kunnen worden.
- De splits zijn vóór de release schriftelijk vastgelegd, met vermelding van de grondslag van het percentage.
- U weet wat de afrekenperiode van elke partij is en wanneer afrekeningen verschuldigd zijn.
- U vergelijkt gelijke zaken: een afrekening betreft de periode waarin plays zijn gerapporteerd, en die ligt eerder dan de datum waarop zij binnenkomt.
In Aevora zet royaltyafrekening de rapporten van stores om in een afrekening voor elk label en elke artiest.
Dit artikel bevat algemene informatie en geen juridisch of fiscaal advies. Royaltyvoorwaarden hangen af van uw contracten, en de regels voor inning verschillen per land.


